Kable zasilające działają w oparciu o prawo Ohma i zasady indukcji elektromagnetycznej. Po przyłożeniu napięcia do końców żyły kabla zasilającego w przewodzie powstaje prąd elektryczny-zgodnie z prawem Ohma, I=U/R (gdzie I oznacza prąd, U oznacza napięcie, a R oznacza rezystancję przewodnika)-w ten sposób umożliwiając przesyłanie energii elektrycznej. Podczas tego procesu transmisji naturalny opór przewodnika generuje ciepło Joule'a, określone wzorem Q=I²Rt (gdzie Q oznacza energię cieplną, a t oznacza czas); w związku z tym konieczne jest maksymalne zminimalizowanie rezystancji przewodnika, aby zmniejszyć straty energii. Warstwa izolacyjna odgrywa kluczową rolę, izolując elektrycznie przewodnik od środowiska zewnętrznego, zapewniając przepływ prądu ściśle wzdłuż ścieżki przewodnika i zapobiegając upływowi prądu. Materiał izolacyjny charakteryzuje się dużą rezystancją elektryczną, skutecznie blokując ucieczkę prądu do otoczenia.
Warstwa ekranująca działa na zasadzie indukcji elektromagnetycznej. Kiedy kabel jest wystawiony na działanie zmiennego zewnętrznego pola elektromagnetycznego, prawo indukcji elektromagnetycznej Faradaya stanowi, że w warstwie ekranującej będzie generowany prąd indukowany. Pole magnetyczne wytwarzane przez ten indukowany prąd jest przeciwne do kierunku zewnętrznego pola elektromagnetycznego, neutralizując w ten sposób zakłócenia, które pole zewnętrzne wywierałoby w przeciwnym razie na sygnały lub prądy przepływające w kablu. Jednocześnie pole elektromagnetyczne generowane przez prąd płynący wewnątrz kabla jest ograniczone w określonej granicy przez warstwę ekranującą; zapobiega to emisji zakłóceń elektromagnetycznych, które mogłyby zakłócać działanie innych urządzeń zewnętrznych, zapewniając w ten sposób stabilny i wydajny przesył energii elektrycznej za pomocą kabla zasilającego.
